Eindelijk teken van leven van mij!

Mijn eerste indrukken van India zijn echt nauwelijks te beschrijven,maar dit bedoel ik voornamelijk letterlijkaangezien het er zoveel zijn!

In de nacht van zaterdag op zondagkwam ik aan op het vliegveld in Bangalore (waar ik al meteen werd gevraagd of ik al getrouwd was) en daar werd ik opgehaald. Ondanks dat het half 5 's nachts was, was het redelijk druk op de weg en gelukkig had ikniet veeltijd nodig om uit te vogelen welke verkeersregels ze hier hanteren. Deze lijken er namelijk gewoon niet te zijn.

Het is 1 grote chaos: complete families die op 1 scooter zitten (vader voorop, moeder gehuld in sari achterop en kinderen ergens er tussenin), inhalen kan van zowel links als rechts, de scheidingslijnen tussen de verschillende banen zijn er voornamelijk voor de vorm en zo af en toe loopt er een mens of een koe over de (snel)weg. Het kan allemaal!

Gelukkig is iedereen wel zo sociaal om precies kenbaar te maken wat je nou gaat doen en dit doet men door heel hard te toeteren.....

Uiteindelijk kwam ik (veilig) bij Thomas en Lalitha aan. Thomas komt zelf uit Nederland en via-via vangen zij vaker Nederlandse (jonge) reizigers op die net als ik midden in de nacht aankomen in Bangalore en een plek nodig hebben om te overnachten.

Zij hebben een eigen organisatie genaamd ToeToHeart waarbij zij kinderen helpen, zodat zij naar school kunnen maar ook zodat zij een plek hebben om te spelen en te studeren.

Als je meer wilt weten moet je eens naar hun site gaan: www.toetoheart.org en donaties zijn natuurlijk altijd welkom!

Bij Thomas en Lalitha en hun dochtertje Eva heb ik een hele leuke dag gehad. 's Middags ben ik met Thomas gaan toeren om eens wat van Bangalore en van de omgeving net buiten de stad te zien.Het meest opvallen warden de grote verschillen, zoalsarm en rijk (wat iedereen wel verwacht), stad of net buiten de stad (waar alles zoveel vrediger en mooier is) en mooi en lelijk (waarbij de vrouwen allemaal prachtig eruitzien door hun mooie kleding en de mannen een soort van zwerver-look nastreven).
Het is jammer dat ik zo snel weer weg moest en daarom zal ik zeker nog een weekendje terug gaannaar Thomas en Lalitha en Eva.

Na het avondeten ben ik vertrokken met de 12 uur durendenachtbus richting Kundapur. Ook dit is een hele belevenis; slapen met je backpack in je armen in een klein bedje, onder het genot van uiteraard de luide toeters en grote kuilen in de weg, waarvoor over het algemeen hard op de rem wordt gegaan, maar die soms toch over het hoofd worden gezien....

's Ochtends kwamen we in Kundapur aan en gelukkig verstaan de Locals ons net zo slecht als wij hen. 'where do you want to stop?'' 'Hotel Sharon' 'Aaah Busstation!!' (accent moet je er zelf even bijdenken).

Uiteraard kwam het uiteindelijk allemaal goed en kon ik eindelijk de organisatie ontmoeten. We zijn met ongeveer 35 vrijwilligers die nu een introweek krijgen. Het is echt een hele gezellige groep en ondanks de leuke gesprekken met alle Duitsers (dieduidelijk in de meerderheid zijn), Engelsen en Italianen, ben ik toch wel blij dat er ook een Nederlands meisje is, Selma! Op de een of andere manier begrijpen Nederlanders elkaar toch net iets beter :)

We kregen een echt Indiaas welkom met bloemenkettingen en een mooie rode stip op ons voorhoofd. Tijdens deze introweek krijgen we ook een hoop informatie over hoe je je absoluut niet of wel moet gedragenen krijgen we een aantal taallessen in Kannada aangezien men vrijwel geen Engels kan. Ook zijn we druk met voorbereidingen op het project en proberen we zoveel mogelijk van de omgeving te zien.Uiteraard doen we ons best door zoveel mogelijk te integreren endaarom mag een mooie henna tekening op mij hand niet ontbreken! Ook heb ik inmiddelswat inkopen gedaanwat betreftIndiase klederdracht en vanochtendvroeg zijn we pas echt goed bezig geweest met de integratie door mee te doen met de joga-les in de tempel. Hier bleken we geen natuurtalenten in te zijn, maar wie weet....Sab kuch milega! Alles is hier mogelijk!

Zondag vertrek ik naar mijn gastgezin en maandag begin ik op mijn project. Daar vertel ik volgende keer meer over aangezien er inmiddels een heerlijke maaltijd op mij staat te wachten!!

xxxxxxxx Nirvana

ps. Fotos volgen zsm